ŻywienieZdrowie

Probiotyki dla psa

Mimo ogromnej popularności i powszechnie panującego przekonania o skuteczności stosowania probiotyków przy zaburzeniach przewodu pokarmowego trzeba jasno powiedzieć, że szczepy podawane jako probiotyki mają bardzo ograniczoną zdolność do zasiedlania przewodu pokarmowego, a właściwie można przyjąć, że nie są to szczepy, które będą utrzymywały się w przewodzie pokarmowym po zaprzestaniu ich stosowania.

Fot. Freepik

„Probiotyk” jest słowem pochodzącym z języka greckiego i oznacza „na całe życie”. I chociaż po raz pierwszy ten termin został użyty już w 1954 r., to jednak definicja probiotyków była wielokrotnie modyfikowana i zmieniana, a jej obecna wersja została sformułowana w 2002 r. przez ekspertów FAO (Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa) i ekspertów WHO (Światowej Organizacji Zdrowia). Według niej probiotyki to „żywe szczepy ściśle wybranych mikroorganizmów, które przy podawaniu w odpowiednich ilościach wykazują korzyść zdrowotną u gospodarza”. Definicja została utrzymana przez Międzynarodowe Towarzystwo Naukowe ds. Probiotyków i Prebiotyków (ISAPP) w 2013 r., ale być może istnieje konieczność rozróżnienia między drobnoustrojami komensalnymi a probiotykami. Chociaż komensale w treści przewodu pokarmowego są często źródłem szczepów bakterii probiotycznych, dopóki szczepy te nie zostaną wyizolowane, scharakteryzowane i nie zostaną przedstawione wiarygodne efekty ich wpływu na zdrowie, nie można ich nazwać „probiotykami”.

Fot. Los Muertos Crew

„Probiotyki” obejmują wiele różnych rodzajów drobnoustrojów, dlatego istotny jest sposób ich opisywania uwzględniający rodzaj, gatunek i oznaczenie szczepu. Na przykładzie jednego dobrze przebadanego probiotyku Lactobacillus rhamnosus GG – Lactobacillus jest opisem rodzaju, rhamnosus jest opisem gatunku, a GG jest oznaczeniem szczepu. Wszystkie trzy elementy nazwy są niezbędne do identyfikacji probiotyku, a co za tym idzie do weryfikacji korzyści zdrowotnych i bezpieczeństwa ich stosowania. Już nawet bowiem różnica w rodzaju szczepu może oznaczać zupełnie inne właściwości. Z drugiej strony bakterie z różnych rodzajów mogą przynosić organizmowi takie same korzyści. Przykładem może być produkcja kwasów organicznych, takich jak kwas mlekowy i octowy, które są wytwarzane przez większość gatunków Bifidobacterium i Lactobacillus. Kwasy te, mimo że powszechnie produkowane przez wiele różnych szczepów i gatunków probiotycznych, przyczyniają się do ogólnych korzyści dla organizmu gospodarza.

Fragment książki „O żywieniu Twojego psa praktycznie”; prof. dr hab. Michał Jank Zakład Farmakologii i Toksykologii Instytutu Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie | Vet Planet sp. z o.o., Łomianki dr inż. Jacek Wilczak Zakład Biochemii i Dietetyki Instytutu Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie dr Agnieszka Kurosad Vet Planet Sp. z o.o.; Łomianki


Reklama




Podobne artykuły